Ποίηση, Τέχνη και Πολιτισμός στην Ιατρική

Καθ. Σωτήριος Τσιόδρας

Ο Σωτήρης Τσιόδρας, ο λοιμωξιολόγος που ενημέρωνε σε καθημερινή βάση και με ψυχραιμία για την εξέλιξη της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα, έκανε την αποχαιρεστήρια ομιλία του. Σε αυτήν, ο Καθ. Τσιόδρας αναφέρθηκε στους στίχους ενός ποιήματος με τίτλο “Στην απλότητα κρύβεται η…

Γεώργιος Παπανικολάου

Ο Μάιος είναι ο γενέθλιος μήνας του Γεωργίου Παπανικολάου. Ενας Έλληνας ερευνητής που διέπρεψε στις ΗΠΑ. Ας διαβασουμε πιο κατω το ημερολόγιο του και ας συγκρίνουμε το χθες με το σήμερα: «Έφυγα από την Ελλάδα με σπασμένα φτερά και νόμιζα…

Sign of Hope

Αφιερωμένο στις υπέροχες νοσηλεύτριες μας! Μαζί μπορούμε! Sometimes it’s easy to pretendThe world keeps turning ’round and ’roundAnd while this going out of handI feel my life turns upside down Give me hope, just a little bit of hopeA little…

Arvo Pärt

Έχουμε τη χαρά να γνωρίζουμε προσωπικά τον καλλιτέχνη και άνθρωπο Arvo Pärt. Σε κρίσιμες στιγμές που σιωπούν οι πολυλογάδες και οι τενεκεδενιες φωνές, μπορούμε να ακούμε γνήσια και αληθινά ρήματα! Απολαύστε αυτά που λέει αλλά και την υπέροχη μουσική του!…

Χριστός Ανέστη - νέο τραγούδι

Χριστός Ανέστη! Με την Ανάσταση του ο Χριστός νίκησε το θάνατο και μας άνοιξε τις πύλες της αιώνιας ζωής.

Τραγούδι "Άνοιξη"

Ένα καινούριο τραγούδι για την Άνοιξη που αναμένουμε να ‘ρθει στη ζωή μας μαζί με την Ανάσταση του Χριστού μας! Στίχοι – μουσική – τραγούδι: Πολύμνια Παναγή Ο Χριστός δεν είναι μόνο στο ναό αλλά και μέσα στην ψυχούλα μας!…

Η Σταύρωση του Χριστού μας

Πού σε πηγαίνουν Υιέ μουΠού σε ωθούν γλυκέ μουΣυ της ζωής σκοπός μουΗ δόξα και το φως μου!Πώς με πονά η καρδιά μουΠώς σβήνεται η λαλιά μουΝα σε θωρώ δεμένοΩχρό και ματωμένο. Στα αγκάθια τυλιγμένοΤο πολυαγαπημένοΚεφάλι του παιδιού μουΤου Ήλιου…

Κάθε βράδυ το φως των αστέρων μιλάΜε γοργόφτερα σύννεφα.Κάθε βράδυ τ’ ασημένιο φεγγάρι μιλάΜε της λίμνης τα κύματα.Κάθε βραδύ το γλυκόφωνο αηδόνι μιλάΜε ανέμου μηνύματα.Κάθε βράδυ ο μονόφωνος γκιώνης μιλάΜε των γρύλων τα ποιήματα.Κάθε βράδυ η δρόσος μιλάΜε του κήπου…

Θέλει να φύγη μακριάκαι ζήτησε τα τάλαντα από τα χέρια τα σεπτάτου σεβαστού πατέραπου τα έδωσε διακριτικά, τίποτε μη στερήσει.Πήγε σε χώρα μακρινή, χωρίς να αφήση ίχνηκαι αμέσως τα διεσκόρπησεμέσα στο παραλήρημα του πυρετού της νιότης.Δεν μένει πλέον τίποτε.Μόνο ντροπή…

Άναβε το κερί και φώτιζεκαι ήταν η φλόγα του γλυκιάειρηνική, ζεστή σαν ήλιος.Με αγάπη την καρδιά διαπότιζεκαι έδιωχνε θάμπος και σκιάαπ’ τον χιτώνα της ψυχήςσαν η ελπίδα ανάβλυζεαπ’ των εικόνων τη ματιά Άναβε το κερί και δάκρυζεφιλόστοργα, πονετικάμετέχοντας στο δάκρυ…

UA-120070842-1